Bubbly stories

Zoals ik in de laatste stel blogs her en der heb laten doorschemeren, ben ik al een tijdje werkeloos. Om preciezer te zijn, sinds kerst. Afgelopen jaar kreeg ik in oktober namelijk te horen dat mijn jaarcontract niet verlengd zou worden. De reden waarom wil ik verder hier niet op ingaan. Feit is wel dat ik al die tijd, grof gezegd, heb thuisgezeten.

Nou zou je natuurlijk kunnen zeggen: lekker toch, uitgebreide vakantie. En dat denk je ook wel een beetje voor een maand ofzo, maar daarna kreeg ik toch weer jeuk in de vingers omdat ik weer iets zinnigs te doen wilde hebben. Uiteraard was ik al wel gelijk begonnen met werk zoeken, want voordat je daadwerkelijk bij een bedrijf aan de slag kan ben je gauw een paar weken verder.

Of in sommige gevallen zelfs maanden. Dat verwacht je dan weer niet, maar er waren daadwerkelijk 3 bedrijven waar ik bezig was met solliciteren (inclusief langskomen voor gesprekken), waar het gewoon 2 maanden duurde voordat ze eindelijk met de melding kwamen dat ze er toch maar vanaf zagen. En die gingen nog ongeveer tegelijkertijd ook.... Nouja, dan maar weer verder solliciteren. Briefje hierheen, mailtje daarheen. En ondertussen bij het CWI/UWV aangemeld en op de hoogte houden van zaken om zodoende dan in ieder geval in aanmerking te komen voor een WW uitkering.

Echt rust heb je op zo'n manier dus niet. Je zit de hele tijd in je kop te denken over verschillende bedrijven, wat voor een werk je eigenlijk wilt doen, en het liefst wil je zo snel mogelijk aan de slag, om zodoende weer wat meer stabiliteit in je leven te krijgen. Maarja, dan zijn er 3 maanden voorbij en toen hield voor mij de WW op. Crap, nu moet er echt snel wat gaan komen, want de geldkraan is dichtgedraaid. Het is wel zonde als je spaargeld op moet gaan maken om gewoon te kunnen (over)leven.

Hopsa, langs een lading uitzendbureaus zodat er een stel andere mensen met mij gaan meehelpen zoeken. Ondanks dat banen in de software engineering-sector weinig te vinden zijn bij uitzendbureaus, leek het toch hoopvol; er waren een stuk of 6 bedrijven waar de verschillende bureaus me konden voorstellen. Uiteindelijk kon ik dan na een week of 2 bij een bedrijf langskomen, maar bij de rest werd het toch wel erg stil. Gaat toch niet zo heel goed dus.

En na een maand op die manier doorploeteren en de intercedenten achter hun reet aanschoppen om vooral na te vragen en door te blijven zoeken, begin je langzaamaan steeds wanhopiger te worden. "Ga maar breder zoeken, als ik ergens aan de slag kan, ben ik al blij" werd toen mijn verhaal toen ik weer eens langsging. En warempel, één uitzendbureau had misschien wel wat: helpdesk voor een ISP (Online). Achja, waarom niet? "Nou, moeten we er wel bij zeggen dat het loon E8,45 bruto per uur is. Wil je nog steeds?"

Err..... Dat is niet zo veel. Bij mijn vorige bedrijf zat ik op zo'n 13,25 toen ik weg ging. Maargoed, de rekeningen moeten wel gewoon doorbetaald worden en ik wil ook graag gewoon kunnen eten. Doe toch maar wel dan. En dus ga je langs voor een sollicitatiegesprek, wat achteraf een inleidend verhaaltje blijkt te zijn, met na afloop afspraken maken voor een daadwerkelijk sollicitatiegesprek een week later... Wat achteraf naar mijn mening ook minder spannend was dan ik had verwacht: even wat vertellen over mijn CV en toelichten en een voorbeeldprobleem proberen op te lossen. Nadat ik mezelf daar doorheen had geploeterd, werd me gelijk verteld dat ik 2 weken later mocht langskomen om te beginnen met de training.

En zo geschiede. Vorige week maandag ben ik daar begonnen met training. Een hoop theorie die op ons af werd gevuurd en erg weinig praktijk om die theorie eens te proberen: de systemen waren nog niet helemaal klaar en dingen werkten (nog) niet. Tot en met vandaag heb ik training gehad en er wordt gezegd dat het nieuwe callcenter morgen live gaat. Dat had eigenlijk volgens de planning al afgelopen maandag moeten zijn. Dus om nou te zeggen dat ik echt bezig ben met werken?

Ondertussen ben ik ook gewoon nog steeds ingeschreven bij al die andere uitzendbureaus met de melding dat ik wel wat heb, maar dat er nog gewoon verder mag worden gezocht. Het loon is natuurlijk al niet denderend, maar eigenlijk zoek ik vooral ook werk wat meer op mijn niveau zit en beter aansluit bij mijn laatste opleiding. Die heb ik namelijk niet voor niets gedaan. 'Gelukkig' ben ik deze week al een paar keer door een uitzendbureau lastig gevallen, omdat een bedrijf waar ik was voorgesteld wel erg geïnteresseerd bleek te zijn in mij. Misschien dat daar binnenkort dus wat leuks gaat gebeuren. Voorlopig ben ik in ieder geval onder de pannen en heb ik weer wat te doen, wat toch wel een hele verademing is na 5 maanden noodgedwongen thuis te hebben gezeten...

-bubbles out-